Paulina Jakubowicz

Paulina Jakubowicz

Absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Ukończyła kierunek Edukacji Wczesnoszkolnej z Terapią Pedagogiczną oraz Pedagogikę penitencjarno-sądowniczą. Podczas zajęć korekcyjno-kompensacyjnych wykorzystuje Metodę Dobrego Startu, Metodę Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne, elementy języka migowego, arteterapii, Kinezjologii Edukacyjnej i relaksacji.
Doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą jako nauczyciel zdobyła na praktykach w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej oraz szkołach podstawowych w Elblągu. Ponadto, pracowała jako wychowawca w przedszkolu w Gdyni. Posiada również Kurs wychowawców placówek wypoczynku dzieci i młodzieży, organizując czas wakacyjny najmłodszym.

Skontaktuj się

Zaburzenia lękowe u dzieci

Wśród zaburzeń emocjonalnych okresu dzieciństwa najczęściej występują zaburzenia lękowe, które charakteryzują się długotrwałym i chronicznym przebiegiem. Symptomy, jakie pojawiają się to zazwyczaj ból brzucha, ból głowy, napięcie mięśniowe, nadmierna potliwość czy uczucie dławienia bądź duszenia. W tekście omówione zostaną trzy rodzaje zaburzeń lękowych, a mianowicie zespół uogólnionego lęku, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne oraz lękowe zaburzenia separacyjne. Zespół uogólnionego lęku Pierwszy rodzaj zaburzeń łączy się z: napięciem, nerwowowścią, problemami ze snem. Zazwyczaj występuje
Dziecięca przyjaźń

Kiedyś ktoś słusznie zauważył, że przyjaciele to rodzina z wyboru. Warto wspierać dziecko w nawiązywaniu nowych znajomości i pielęgnowaniu już nabytych. Przyjacielskie relacje stanowią bowiem ważny element w jego rozwoju oraz nauce relacji międzyludzkich. Poza tym, niektóre przyjaźnie trwają przez całe życie… Rodzice często martwią się, że ich pociechy nie chcą bawić się z rówieśnikami  w piaskownicy czy na podwórku, preferując raczej samotne atrakcje. Z badań naukowych wynika, iż  w
Dziecięca depresja - kiedy powinniśmy zacząć się martwić?

Pojawienie się komputerów, tabletów i smartfonów miało zaoszczędzić nam czas, który przeznaczylibyśmy na coś przyjemniejszego. Niestety,  konsekwencją tej wygody jest  zmniejszenie ilości bezpośrednich kontaktów międzyludzkich, co z kolei przyczyniło się do zwiększenia występowania depresji – także u dzieci. Powszechnie mówi się, że rodzice najlepiej znają swoje dzieci, lecz nie zawsze udaje się im uchwycić moment, kiedy dziecięce rozterki nie są już tylko chwilowym zawirowaniem, drobnym konfliktem, wymyślonym lub wyolbrzymionym problemem czy
Którym typem rodzica jesteś?

Każdy rodzic stara się być zawsze najlepszym rodzicem dla swojego dziecka. W codziennym zabieganiu trudno jest jednak czasami z dystansu spojrzeć na swoją relację z dzieckiem. Jakim typem rodzica jesteś? Często myślisz o swoich dzieciach, martwisz się od samego rana, co podasz im na śniadanie, w co ubierzesz swoje pociechy, a kiedy wykonasz już wszystkie poranne czynności, przez kolejnych 8 godzin pochłania cię praca zawodowa bądź obowiązki domowe (pranie, sprzątanie, prasowanie, gotowanie, zakupy, załatwianie
Bądź rodzicem pozytywnym! Twoje dziecko cię obserwuje

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad swoją postawą wobec dzieci? Twoje pociechy, szczególnie w młodszych latach, są odzwierciedleniem  charakterystycznych zachowań, z którymi spotykają się na co dzień. Twoich zachowań. Dzieci często nie tylko je powielają, ale również naśladują sposób mówienia, a niekiedy nawet myślenia, co w większości przypadków nie jest zauważane przez rodziców. Czasami zadajesz sobie pytanie – dlaczego moje dziecko postępuje w taki, a nie inny sposób, a niejednokrotnie odpowiedź
Jak uczy się moje dziecko – o kinestetykach

Często błędnie i powierzchownie określa się uczniów o stylu kinestetycznym jako dzieci niegrzeczne, które nie potrafią dostosować się do realiów szkolnych. Nic bardziej błędnego – uczniowie przyswajający wiedzę za pomocą dotyku mają największy problem z dostosowaniem się i odnalezienie w systemie edukacyjnym, ponieważ niewiele jest zajęć, w których wykorzystuje się ruch, dotyk czy wykonywanie czynności, którym dodatkowo towarzyszą emocje. Kinestetycy uczą się mówiąc, chodząc po sali lekcyjnej, tańcząc, wykonując określone ruchy. Jeszcze
Jak uczy się moje dziecko? – o słuchowcach

Większość dzieci wykorzystuje zmysł słuchu do przyswajania wiedzy w bardzo niskim stopniu. Stąd często twierdzi się, że dzieci nie słuchają nauczyciela podczas lekcji. Tzw. metoda podająca, czyli wykład nauczyciela, rzeczywiście nie sprzyja przyswajaniu wiedzy przez uczniów. Od tej reguły istnieje jednak wyjątek – słuchowcy, czyli dzieci, które uczą się słuchając. Jak rozpoznać, czy nasze dziecko należy do tej grupy? Siedem cech słuchowca Słuchowcom najlepiej przychodzi uczenie się poprzez słuchanie dźwięków,
Jak uczy się moje dziecko – o wzrokowcach

Styl uczenia się to składowa charakteru dziecka, jego indywidualnych predyspozycji, temperamentu i życiowych doświadczeń. Współczesne szkoły niestety nie są miejscem, gdzie stosuje się zindywidualizowane metody i formy nauczania, dlatego też ważne jest, aby dziecko odnalazło bądź wypracowało osobisty styl uczenia się, ułatwiając sobie przyswajanie wiadomości. W przypadku większości dziewcząt i chłopców to zmysł wzroku jest najważniejszym analizatorem, służącym do zapamiętywania wiadomości. Wzrokowcy najszybciej przyswajają materiał, gdy mają go przed sobą, dlatego