Paulina Przystawska

Paulina Przystawska

logopeda, neurologopeda

logopeda i neurologopeda pracujący w Centrum Zdrowia Dziecka PEGAZ. Absolwentka Uniwersytetu Gdańskiego oraz Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego na kierunku Logopedia o specjalizacji neurologopedia. Doświadczenie zawodowe zdobyła m.in. na Oddziale Neurologicznym, Rehabilitacji Neurologicznej, oraz na Otolaryngologii w Szpitalu im. Św. Wincentego a Paulo w Gdyni, w Niepublicznym Przedszkolu Specjalnym w Rumi oraz pracując jako wolontariusz w Ośrodku Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczym w Gdańsku.
Ukończone kursy i szkolenia:
– Stymulacja Procesów Myślenia – kategoryzacje, myślenie przez analogię, myślenie przyczynowo – skutkowe,
– Stymulacja procesów lewopółkulowych,
– Programowanie języka,
– Symultaniczno – sekwencyjna nauka czytania,
– Terapia ręki i zaburzeń motoryki małej,
– Metoda dobrego startu prof. Bogdanowicz,
– Opóźniony rozwój mowy – wielopłaszczyznowe podejście do terapii dziecka.
Jej zainteresowania są ściśle związanie z muzyką i z wykorzystywaniem jej w codziennej pracy. Pełna pasji odnajduje spełnienie w pracy logopedy.

Skontaktuj się

Sposoby na domową higienę głosu. Jak dbać o własne struny głosowe?

Dźwięki są jednym z istotniejszych źródeł informacji o otaczającym nas świecie. Mowa natomiast to podstawowy środek porozumiewania się ludzi, którzy za jej pomocą są w stanie wyrazić swoje emocje, uczucia. Głos to złożone zjawisko dźwiękowe oraz mechaniczne. Do jego wytwarzania niezbędne jest prawidłowe funkcjonowanie tzw. traktu głosowego składającego się z:  aparatu oddechowego, który wytwarza prąd powietrza niezbędny do powstawania dźwięków mowy (płuca, oskrzela, tchawica); krtani (narządu generującego ton podstawowy); nasady
Trudny temat: śmierć. Jak rozmawiać z dzieckiem o przemijaniu?

Śmierć i przemijanie to tematy niezwykle trudne i rzadko poruszane w codziennych rozmowach. Jak więc poradzić sobie z nurtującymi dziecko pytaniami związanymi z tym jakże trudnym tematem? Po pierwsze – szczerość. Dziecko nie jest obojętne na nasze emocje. Nie oszukujmy go. Mówmy prawdę językiem przystępnym dla dziecka, ale nie twórzmy tematów tabu. Po drugie – otwartość. Bądźmy otwarci na dziecko. Nie bójmy się nazywać trudnych emocji, nie unikajmy rozmowy. Pokażmy