Integracja sensoryczna – jak rozpoznać, że dziecko potrzebuje pomocy?

Integracja sensoryczna - jak rozpoznać, że dziecko potrzebuje pomocy?

Integracja sensoryczna jest procesem organizującym docierające do mózgu informacje zmysłowe, tak aby mogły być użyte do celowego działania. W procesie tym mózg segreguje informacje, rozpoznaje, interpretuje, łączy ze sobą i wcześniejszymi doświadczeniami, a następnie przesyła odpowiedzi, adekwatne do wymagań płynących ze środowiska, w formie reakcji fizycznej, myśli lub uczuć. Informacje płyną z receptorów wzrokowych, słuchowych, smakowych, dotykowych, proprioceptywnych (czucie głębokie) oraz przedsionkowych (zmysł równowagi). Te skomplikowane procesy, rozgrywające się w systemie nerwowym mają wpływ na takie czynności jak mowa, planowanie ruchu, koordynacja, napięcie mięśniowe, postawa, percepcja wzrokowa, uczenie się, emocje i wiele innych.

Metoda integracji sensorycznej kierowana jest przede wszystkim do dzieci z:

  • trudnościami w uczeniu się,
  • nadruchliwością z deficytem uwagi,
  • dysleksją rozwojową,
  • autyzmem,
  • zespołem Downa i innymi zespołami uwarunkowanymi genetycznie,
  • zaburzeniami w rozwoju komunikacji werbalnej (ORM ) i niewerbalnej,
  • mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • obniżonym poziomem rozwoju intelektualnego.

Zaburzenia integracji sensorycznej występują także u dzieci bez stwierdzonych wyraźnych zespołów chorobowych.

Podczas terapii wykorzystuje się istotny dla dziecka element jego życia – zabawę. Dzięki temu dziecko bawi się i uczy jednocześnie. Terapia jest przeznaczona przede wszystkim dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, dla których radzenie sobie ze zwykłymi wymaganiami codziennego życia staje się uciążliwe. W czasie terapii poprawie ulega funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego. Umiejętności oczekiwane rozwojowo od dziecka pojawiają się w konsekwencji poprawy integracji sensorycznej i wzmacniania procesów nerwowych.

Zastanów się i odpowiedz na następujące pytania: Czy Twoje dziecko:

  • ma słabą równowagę, często potyka się, przewraca,
  • unika zabaw na zjeżdżalniach, drabinkach, cierpi na chorobą lokomocyjną,
  • ma opóźniony rozwój mowy,
  • nie lubi brać udziału w grach zespołowych,
  • ma trudności w nauce czytania i pisania,
  • negatywnie reaguje na bodźce dotykowe, słuchowe, wzrokowe,
  • ma obniżoną wrażliwość na bodźce (nie zwraca uwagi na zimno, ból),
  • jest nadpobudliwe psychoruchowo, ma trudności z koncentracją uwagi i pamięcią,
  • miewa odruch wymiotny podczas spożywania niektórych pokarmów,
  • nie lubi mycia twarzy, włosów, obcinania paznokci, włosów,
  • ma duży lęk przed wysokością, ruchem, upadkiem,
  • niechętnie podejmuje się nowych zadań ruchowych, nie wie jak się ich nauczyć, naśladowanie ruchów sprawia mu problem?

Jeśli zauważyliście Państwo u swojego dziecka któreś z powyższych problemów, zgłoście się do terapeuty Integracji Sensorycznej. Terapeuta SI za pomocą przeprowadzenia szczegółowego wywiadu, Obserwacji Klinicznej oraz Południowo- Kalifornijskich Testów postawi diagnozę. Należy wiedzieć, że z problemów z zakresu integracji sensorycznej dziecko nie wyrasta, dlatego tak ważne jest ich wczesne zdiagnozowanie i objęcie terapią. Terapia może być prowadzona wyłącznie przez certyfikowanych terapeutów metody.

Urszula Jaworska, neurologopeda, terapeuta integracji sensorycznej.

One thought on “Integracja sensoryczna – jak rozpoznać, że dziecko potrzebuje pomocy?”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Rating*