Kształtowanie się fizjologicznych krzywizn kręgosłupa dziecka wg Vojty.

Kształtowanie się fizjologicznych krzywizn kręgosłupa dziecka wg Vojty.

Vojta w pierwszym roku życia wyróżnił cztery okresy rozwojowe – dwa zgięciowe i dwa wyprostne. Okresy te charakteryzują się przewagą albo zginaczy albo prostowników (głownie pierwsze dwa stadia, gdyż w kolejnych etapach różnica nie jest tak wyraźna – ustępuje miejsca ruchom rotacyjnym).

Cztery okresy rozwojowe według Vojty:
1) Pierwsze stadium zgięciowe – trwa od urodzenia do 6 tygodnia życia. Charakteryzuje się hipertonią zginaczy kończyn, czyli stanem większego napięcia mięśniowego.
2) Pierwsze stadium wyprostne – trwa od około 7 do 16 tygodnia życia. W tym okresie kończyny dolne stopniowo się prostują. Pojawia się umiejętność unoszenia głowy w pozycji leżenia przodem ze wsparciem na przedramionach, później, na kończynach górnych. Lordoza szyjna powoli zaczyna się kształtować. Unoszenie tułowia ze wsparciem na rękach sprawia, że stopniowo zmniejszeniu ulega wielkość kifozy piersiowej.
3) Drugie stadium zgięciowe – trwa od około 5 do 8 miesiąca życia.
Określane jest jako stadium przygotowawcze do pierwszej lokomocji – dziecko próbuje zwiększyć swój kontakt z otoczeniem. Odbywa się to najczęściej poprzez przejście z leżenia przodem do podpartego siadu klęcznego, siadu klęcznego zwieszonego i siadu klęcznego wolnego.

Około 7 – 8 miesiąca życia dziecko przechodzi do klęku podpartego przez uniesienie pośladków z podpartego siadu klęcznego. Na koniec tego okresu przypada opanowanie pozycji siedzącej.

 Stopniowe unoszenie tułowia z różnych pozycji siadu klęcznego związane jest z dalszym kształtowaniem lordozy szyjnej oraz łagodzeniem kifozy piersiowej. W okresie tym zaczyna kształtować się lordoza lędźwiowa.

4)Drugie stadium wyprostne – trwa od 9 do 12 miesiąca życia.
W tym okresie dziecko opanowuje początkowo pozycję klęczną. Przyjmowanie tej pozycji jest jednoznaczne z prostowaniem bioder. Pod koniec tego okresu dziecko osiąga pozycję wyprostowaną. Zawsze jednak pozycję wyprostną wolną poprzedza pozycja stojąca zwieszona lub podparta. Osiągnięcie wolnej pozycji wyprostowanej jest kolejnym czynnikiem kształtującym  lordozę lędźwiową.

Od momentu uzyskania pozycji stojącej dalszy rozwój dziecka polega bardziej na doskonaleniu zdobytych umiejętności, aniżeli na zdobywaniu nowych. W obrębie krzywizn kręgosłupa zachodzą nadal podstawowe przemiany, które są podstawowymi wyznacznikami postawy.

W niemowlęcym okresie kierunek rozwoju krzywizn kręgosłupa przebiega zgodnie z kierunkiem kranio – kaudalnym. W momencie osiągnięcia wyprostowanej pozycji dziecko ma już wykształcone wszystkie krzywizny kręgosłupa, jednak ich kształt ulega ciągłym przemianom.

Paulina Nowacka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Rating*